بار خدايا:
به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته است حسرت نخورم
ومردني بر من عطا كن كه بر بيهودگي اش سوگوار نباشم
بگذار تا آن را من خود انتخاب كنم
ولي اما آنچنان كه خود دوست مي داري
چگونه زيستن را توبه من بياموز
چگونه مردن را خود خواهم آموخت
************************************
************************************
چراباورت نميشه
************************************
آره من اونم كه گفتم.
واسه چشم توديوونم
آره من قول داده بودم.
تاتهش باهات بمونم
من فقط كمي شكستم.
خوب نگام كني همونم
ازتوهيچ چيزي نمونده.
نه نگاهي ونه يادي.
تازه فهميدم بااين عشق.
زندگيم چقدرتلف شد
توبه جاي التماسم.
يك گلم به من ندادي
ديگه ازصبروتحمل.
تودل من خبري نيست
باورت بشه ديگه اون.
بي گناه ساده نيستم.
ديگه اون ديوونه اي كه
وسط آفتاب سوزان
گل سرخهاي قشنگو
دست توميداده نيستم
من ميرم واسه هميشه
چراباورت نميشه
************************************
بی رحمی را در نگاهت دیدم اما باور نکردم
ریا را در چشمانت دیدم اما حس نکردم
هیچ گاه تو را اینچنین نمی دیدم
آیا می شود بی دلیل عاشق شد؟
در این گرمای سوزان سرمای زمستان را حس می کنم
بهار را در راه می دیدم اما گویی بهار هم راهش را کج کرده
در ابتدای راه خسته شده ام
پاهایم یارای رفتن را ندارند
خسته ام
با عشق خود تو را به عرش رساندم
نگو اینچنین نیست که دیگر تو را با ور ندارم
روزی باران را دوست داشتم و هوای بارانی را با تمام وجود استنشاق می کردم
اما حتی بوی باران حالم را دگر گون می کند
باور کن دیگر چیزی زیبا نیست
حتی طلوع آفتاب زیبا نیست
زیرا طلوع آفتاب به معنای شروعی دیگر است
شروعی برای انتظاری دیگر
دلم می خواهد به خوابی عمیق فرو روم
به خوابی که دیگر در آن رنگی از آفتاب نباشد
رنگی از طلوعی دیگر نباشد
نفس ها یم هر لحظه سنگین تر می شوند
حس می کنم دیگر وجود ندارم
اما باز صدایت را که روزی شادی بخش قلبم بود حس میکنم
باز همه چیز آغاز میشود
این بار تو نیستی
